Search This Blog

Monday, March 2, 2015

बालुवाको धागो (कविता)


नदी सँगको मायामा 
बगरबाट एक मुठ्ठी बालुवा 
मायाको चिनो भनि लिएर आएको थिएँ
घरसम्म पुग्दा हात त रित्तो भईसकेछ

हातबाट चुहिएको बालुवाको धागोले 
फेरि नदिसम्मै बाटो देखाउने रहेछ
Posted by at No comments:
Labels: ,
Subscribe to: Comments (Atom)

Popular Posts

  • लौ न लौ न (गजल ६७)
    लौ न! लौ न!! कस्तो आपत मेरो साथ लागी आयो जो माथी यी औंला उठे, उ सँगै नाम गाँसी आयो लहरको सवारीमा रहर भेट्न खोजुन् जति लहरले बेर्दा भन्छन...
  • भारी छ (गजल - ५८)
    सुख दुःख अथाह यो बोकी हिँड्ने छाती छ छाती भित्रै भरिएको हावा भने भारी छ विहानीको रंगमा नि छैन कुनै उमंग निधारको पसिनामा उसै पनि लाली छ देख्न...
  • देउता
    सोच्दैँ थिएँ किन हुन्छ देउताको भिड सय, लाख, करोड हैन ३३ करोड हरेक कुरा, हरेक चिजको देउता आगो, पानी, माटो, हावा, जङ्गल आदि ईत्यादी सबैको देउत...
  • माया हो धर्म मेरो
    माया नै हो धर्म मेरो माया नै भो जात मेरो। माया प्रेमको भजनमा बित्छ दिन रात मेरो ॥ भाग्य सँग भिड्न सक्छु आँट मेरो कसले नापोस् । डराउँछ आजभोल...
  • माया राम्रो (गजल–४४)
    मन फूल हसाँइ दिने पारिलो यो घामै राम्रो खुशी मात्र फुली दिने मायाको यो यामै राम्रो कागजमा कुदिएर माया आँउछ मेरो लागि वैरीबाट लुकाएर बोकी ल...