सुनौं

सबै भेद विभेद भन्दा पर बसेर
आऊ हामी सुनौं एकअर्कालाई

न तिमीलाई म बुझ्ने कर होस्
न मलाई तिमी बुझ्ने कर रहोस्

बस्,
तिमी सुनाउ म सुन्छु
म सुनाउँ तिमी सुन्नु

हामी खुलौं एकअर्का सँग

आउ एकछिन सँगसँगै हिँडौं

मिसाउँ हाम्रा बाटाहरू
र मेटाउँ दोबाटो

त्यो भोली आयो

हिजो देखि नै मन ठाउँमा थिएन । अस्थिर । जिन्दगीमा के-के हुने हुने । घुमिफिरी उस्तै परिस्थिति बारम्बार आइदिने । पटक पटक भोगेपछि त बानी हुनुपर्ने हो तर झनै पहिलेको पीडा सम्झेर मन तर्सिदिने । सम्हाल्नै गाह्रो । धन्न निद्रा चैं लाग्छ र त सुतुन्जेल आनन्द हुन्छ ।

बिहानै झिसमिसेमा निद्रा खुल्नेगर्छ । पूरै जागा हुनुभन्दा पहिलेका केही घन्टा बडो तनावपूर्ण हुन्छ । मन छटपटी रहेको हुन्छ, सपना पनि देखिरहेको हुन्छ । के यथार्थ हो, के भ्रम हो छुट्ट्याउन नसकिने । तर बिहान भएपछि धेरै कुरा ठीक हुन्छ । घाममा जादू छ । अँध्यारो हटाउँछ । हुन त घाम नहुनु नै अँध्यारो हो । अँध्यारोमा घाम देख्न सक्नु पर्ने रहेछ । आराम हुन्छ ।