Search This Blog

Monday, March 2, 2015

बालुवाको धागो (कविता)


नदी सँगको मायामा 
बगरबाट एक मुठ्ठी बालुवा 
मायाको चिनो भनि लिएर आएको थिएँ
घरसम्म पुग्दा हात त रित्तो भईसकेछ

हातबाट चुहिएको बालुवाको धागोले 
फेरि नदिसम्मै बाटो देखाउने रहेछ
Posted by at No comments:
Labels: ,
Subscribe to: Comments (Atom)

Popular Posts

  • भारी छ (गजल - ५८)
    सुख दुःख अथाह यो बोकी हिँड्ने छाती छ छाती भित्रै भरिएको हावा भने भारी छ विहानीको रंगमा नि छैन कुनै उमंग निधारको पसिनामा उसै पनि लाली छ देख्न...
  • मेरो मन तँ पत्थर बन्
    "चिया चिसो भो" सारा संसारको पीर एकतरफ, आमाको चिया चिसो हुने चिन्ता एकतरफ । बिहान बिहानै पाँच बजे चिया पकाएर खुवाउने आमालाई के थ...
  • अन्त छैन (गजल-५७)
    हिँडि रहेछु म निरन्तर धरतीको अन्त छैन म त सिद्धिन्छु यो समय असतीको अन्त छैन यौटा टाकुरा नाप्छु फेरी अर्को शिखर उभिदिन्छ कैले हो मैले सुस्ता...
  • Addiction: लत
    'डिँगडँग्' ' डिँगडँग्' तीनचोटी सम्म पनि डोरबेल बजाउँदा ढोका नखोलिए पछि प्रदीपको दिमागको तापक्रम पानी उम्लिने विन्दू...
  • हुनुपर्छ (गजल - ७६)
    संसार कहाँ चाहिन्छ र? एउटा खास हुनुपर्छ माया दिँदा माया पाउने जिउँदो आश हुनुपर्छ तिम्रा हरेक सवालको सही जवाफ पाउने छौ मैले सत्य बो...