एउटा मुक्तक थियो, मनमा बसेको मान्छेको पिडा घटाउन रचेको थिएँ । एकदिन कालीदाइलाइ देखाएँ त्यो मुक्तक, मनपराउनु भयो । अनि त्यो गीतमा ढल्यो, संगीत पनि भयो अनि गायक पनि जुर्यो ।
मिना निरौला र रोजिना गुरूङको संयुक्त संग्रह पाइलामा संग्रहित मेरो गीत
पिडा साट (समर्पण)
पिडा साट भएजति खुशी दिन्छु धेरै धेरै
तिम्रो आँखा रसाई दिए म नि रून्छु धेरै धेरै
मुटु भरी साँचेको छु तिम्रै लागी राखेको छु
लिनु छैन केही पनि माया दिन्छु धेरै धेरै
निराशाले जब जब घेर्छ तिम्रो मनको आकाश
हाँसो लिइ आउने छु म नहुनु है तिमी हतास
मेटाउन त्यो विरानी बोकी ल्याउँछु म विहानी
उदासीको बादल चिरी आशा छर्छु धेरै धेरै
पिडा साट भएजति खुशी दिन्छु धेरै धेरै
पिडा साट भएजति.........
गर्दिन म झुटा वाचा कहीले पनि जूनताराको
माया भए त्यसै पनि झल्मलिन्छ जिन्दगी यो
भेटाउने खोजे जति पाउने छौ रोजे जति
पिरतीको कोसेली यो बोकी ल्याउँछु धेरै धेरै
पिडा साट भएजति.........
गीतको Unplugged Version काली प्रसाद बासकोटाको आवाजमा
