गजल - ९४

के पो थिएँ म, के भएँ अहिले
अहिले म छु, के थिएँ पहिले

संसार देख्थेँ, आँखा खुल्ला थिए
आँखामा सपना पाल्ने गर्थे मैले

एकतारे सुनिनेछ बुझिनेछ
अरू साज थाक्ने छन् जहिले

गजल - ९३

तिमी हाँस्दै गरेको ठूलो तस्बीर अझै हासेकै छ
भलै निधार बीचमा त्यसको सीसा चर्केको छ

हाम्रो कोठामा जताततै धूलै–धूलो जमेको छ

जहाँ छुन्छु त्यहाँ तिम्रो नाम लेख्न मिलेको छ

(धन्यवाद विनु सुवेदीलाई, यो शेरको भावका लागि)

तिम्रा सबै सामानहरू यो कोठामा उस्तै नै छ
मात्र पात्रो फेरिएको छ, घडी घुमी रहेको छ

म आकाशमा जून हेर्छु त्यही जून मलाई हेर्छ
यो दूरीमा जून र मेरो चोखो प्रेम बाँचेको छ

जति हिँडे पनि पाईला पुग्ने छैन लक्ष्य सम्म
हरेक नयाँ दोबाटोमा गलत बाटो रोजेको छ

चलिरहेको जिन्दगी (कविता)

मेरो फेसबुकको दश बीस स्टेटस
टुईटरमा भ'को देश बनाउने बहस
अफिसमा बिजी भै छुटेको फोनकल
छुट्यो धेरै कफि याट सिभिल मल


कैले पूर्व कैले पश्चिम फेरि रहने प्लान
साँझ कसलाई भेट्ने?साथी या अन्जान
कुराकानी भने सँधै गरियो आकाशे
शायद धेरै छुटे होलान् साथीका बतासे

छोडियो दुईचार बर्थडे अनि पार्टी
सुनियो तिनैका अनेकौ घुर्की
मनले जता तान्यो उतै तिर लागियो
बीचमा केही स्टिक गाँजा नि तानियो

"नभेटेको धेरै भयो" भनि लगाईएका गफ
बहाना मिल्यो फेरि मौसम र ट्राफिक जाम
भेट्छु भनि गरिएका अनेक वाचा
आफै बन्द भए सम्भावनाका ढोका

यसरी बित्यो कति दिन अस्तव्यस्त
एकछिनमा सूर्योदय एकछिनमै सूर्यास्त
कति दिन भो, क्यालेन्डर नि हेर्या छैन
चल्ने जिन्दगी कुद्दैछ, ब्रेक वशमा छैन

* जावेद अख्तरको 'पिछले सात दिनोंमे' बाट एकदमै प्रभावित

एकतारेलाई थाहा छैन

हरिभक्तले न्यूरोडमा ढल्मलिदैं 

फुराएका गीत कहाँ होलान्?

लक्ष्मीप्रसादले मैतीदेवीमा धूँवा उडाउँदै 

कोरेका कविता कता होलान्?

एकतारेलाई थाहा छैन!