एकतारे

Monday, May 16, 2016

गजल ९७

त्यो बसन्त पछि वर्षात् लगातार आएको छ
एक फूल झरेपछि बूँद हजार आएको छ

फूल टिप्न हुन्न भनि जसले भन्यो जिन्दगी भर
उसको चितामा फूलगुच्छा उपहार आएको छ

कल्लेरी डाँडामा घाम लाग्यो घमाइलो

कल्लेरी डाँडाबाट देखिएको त्रिशुली नदी तथा पृथ्वी राजमार्ग

"धादिङ जाउँ यो शनिवार, बाइकमा " काली दाइले प्रस्ताव राखे । बाइकमा भन्ने सुन्ने बित्तिकै विना कुनै हिचकिचाहट हुन्छ भन्ने जवाफ पनि दिएँ । तर शुक्रबारसम्म पनि थाहा थिएन धादिङको कुन ठाउँ के का लागि जाने भनेर ।

जानु पर्ने ठाउँ रहेछ कल्लेरी । आदमघाटबाट झोलुङ्गे पुल तरेर लगभग १० किमी कच्ची बाटोमा फनफनी घुम्दै कल्लेरी पुगिने रहेछ ।

अनि कार्यक्रम रहेछ, रङ्गकर्मीहरूले सहयोग जुटाएर बनाएको सामुदायिक भवनको उद्घाटन सँगै साङ्गितिक कार्यक्रम तथा नाटक मञ्चन ।

साथीहरूको साथ, कल्लेरीको प्राकृति, भौगोलिक सुन्दरता सँगै स्थानीयको साथले त्यहाँको कार्यक्रम एकदमै रमाइलो भयो । त्यो रमाइलो तस्वीरमा मज्जाले देखिन्छ ।

प्रमुख अतिथिका साथ रङ्गकर्मीहरू
बायाँबाट क्रमशः जिवेश रायमाझी, प्रविण खतिवडा, सपना चौधरी, प्रभास, गुञ्जन दिक्षित, कालीप्रसाद बासकोटा, लक्ष्मी बर्देवा, केदार श्रेष्ठ, मणिराम पोखरेल, रेणुका कार्की, लोकेन्द्र लेखक, परिक्षा लामिछाने, सञ्जिव खतिवडा, राज शाह, दिलिप रानाभाट, सागर लामिछाने

गन्तव्य (कविता)

Sand Sketch: Living Forest by David Myriam

अन्जान बाटोमा हराएँ म
हिँड्दा हिँड्दै मेरो बाटो हरायो
आउँदै गरेको तिमीलाई बाटोको ठेगाना सोधेँ
तिमीले भन्यौ "मलाई पनि थाहा छैन"
बल्ल मलाई लाग्यो म ठिक बाटोमा छु

तिम्रै हात थामेर अगाडी डोर्याउँदा
तिमीलाई दोधार हुँदो हो
आएकै दिशामा फर्किनु ठिक होला त?

नसोच धेरै,
म जहाँबाट आएँ र तिमी जहाँ जाँदैछौ
त्यहाँ केही खुशि बाँकी छैन
तर तिमी जहाँबाट आएकी हौ
मलाई ... हामीलाई त्यहीँ जानु छ

त्यहाँ बसन्त छ
त्यहाँ उमङ्ग छ
तिम्रो हात थामे खुशी त्यही मौलाउने छ ।