कलम चलोस् (गजल–३९)

मनको वागमा बसन्तको मौसम पर्दा कलम चलोस्
अधरले मोती झल्काई, खुशी छर्दा कलम चलोस्

सुख दुख साथी तिम्रा पालै पालो आउँछन् जान्छन्
खुशीयाली मनको दैलो नजिक सर्दा कलम चलोस्

दुख पिडा हुँदा मात्र नछल्कियोस् आखाँहरू
हृदय त्यो खुशी भई आसुँ झर्दा कलम चलोस्

हाँस्न जाने पिरमा नि जीवन साह्रै मिठो हुन्छ
हाँस्दा हाँस्दै साढे साती दशा टर्दा कलम चलोस्

हाँसो मुस्कान बाँड्दा बाँड्दै अधर त्यो थाक्दा पनि
शब्द शब्द तिम्रो मनले सृष्टी गर्दा कलम चलोस्


२०६७ आश्विन १८, सोमवार

म भित्रै उजेली छ (गजल - 38)

यात्रा थालि पाईला उठे सङ्घारमै गोधुली छ
रात परे के नै भयो साथ दिने जुनेली छ

साजगाज बिनापनि गाउनै छ जीवन गीत
सँगसँगै रमाउने एकान्तको सुसेली छ

पिर वेथा हरी दिन सँधै कहाँ सकुला र
लाज पचाई आँखा मेरा छोपीदिने परेली छ

के रिस गरुँ देउतासँग उसले दिएको जूनीलाई
सुखदुख रमाउने यो मन उसकै कोसेली छ

सगर नाप्छु भन्छ कैले सागरमा डुब्छ कैले
आफ्नो मनको चाह यौटा नसुल्झिने पहेली छ

अँधेरीको चादर ओढी सुस्ताई दियो जगत सारा
अनि मात्र थाहा भयो "सबिन" भित्रै उजेली छ

Monday, October 4, 2010 at 10:42am

गजल लेख

पिडा भए गजल लेख, दुख परे गजल लेख ।
खुशीहरू मनबाट, पर सरे गजल लेख ।।

निर सागर जोर मार्छ कोशिश गरी सम्हाल्नु है ।
छल्किएर आखाँ बाट तल झरे गजल लेख ।।

यौवनको आँगनीमा सुख खोज्दै भौंतारिन्छौ
त्यै दैलोमा कुर्दा कुर्दै खुशी मरे गजल लेख ।।

आँखा भरी सजाउँछौ स्वप्न मिठो भविष्यको ।
विपनीमा यथार्थले आँखा तरे गजल लेख ।।

लेखनीमा भाव कुँद्ने हुदोँ रैछ रहर सबको
मनले नै हातलाई बाध्य गरे गजल लेख ।।

Monday, September 20, 2010 at 4:35pm

जोर चलेन

फैल्यो यति धर्ती माथि देह अटेन
माथि सिँगो आकाशले शिर ढाकेन

चौध भुवन त्रिलोक नै विजय गर्यो
आफैँ हारी सक्दा पनि अहं थाकेन

भाग बन्डा कम हुन्छ सोचेर होला
आफन्तकै गला रेट्न पछि परेन

आफैँलाई सजाएर रमायो आफैँ
आफू भन्दा पर कुनै संसार देखेन

मुठ्ठी बन्द गरी जान मन कहाँ थियो?
आखिरमा कालसँग जोर चलेन

Thursday, September 16, 2010 at 1:15pm