फैल्यो यति धर्ती माथि देह अटेन
माथि सिँगो आकाशले शिर ढाकेन
चौध भुवन त्रिलोक नै विजय गर्यो
आफैँ हारी सक्दा पनि अहं थाकेन
भाग बन्डा कम हुन्छ सोचेर होला
आफन्तकै गला रेट्न पछि परेन
आफैँलाई सजाएर रमायो आफैँ
आफू भन्दा पर कुनै संसार देखेन
मुठ्ठी बन्द गरी जान मन कहाँ थियो?
आखिरमा कालसँग जोर चलेन
Thursday, September 16, 2010 at 1:15pm
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
ससारनै देखाइ दियौ दिलको यो थुनामा जूनताराको झिलिमिली पाउँछु यै कुनामा एक हाँसोले मनभित्रको खडेरी नै हरायो प्रेमको वर्षा पाइ नयाँ पालुव...
-
अब के? व्हाट् नेक्स्ट? समाजले सफलता भनेर ठहर्याएको एउटा मुकाममा पुगेर खुशी हुन पुगेपछि आउने मनोभाव बडो सकसपूर्ण हुने रहेछ । जिन्दगीमा अगा...
-
लौ न! लौ न!! कस्तो आपत मेरो साथ लागी आयो जो माथी यी औंला उठे, उ सँगै नाम गाँसी आयो लहरको सवारीमा रहर भेट्न खोजुन् जति लहरले बेर्दा भन्छन...
-
मलाई बिहे मनपर्दैन । मैले यो भन्दा खेरि संसार रिसाओस् मतलब भएन, मेरी श्रीमति रिसाउनु भएन । खासमा मलाई बिहे मन नपरेको हैन । मन नपरेको भए ब...
-
पिडा सँगै मुस्काउछ उही कथा जीवनको मुस्कानमै हराउँछन् दुई धारा नयनको विछोडमा आँसु झारिन् आँसु सँगै प्रेम भयो फेरी फेरी बग्दा न्यानो पाउँ...
No comments:
Post a Comment