हिड्नु अनि लड्नु, लडेपछि उठ्नु
टुक्रा भएपनि, एक हुन जुट्नु
रेखै रेखा जालो भरिएछ हात
जालो विच किन हासोँ रेखा छुट्नु
आसुँमात्र दिन्छ जमानाले साथी
बलियो भई तिमी हाँसो खुशी लुट्नु
पत्थर हौ तिमी मुटु छामी हेर
प्रहारमा किन काँच सरी फुट्नु
Tuesday, July 13, 2010 at 11:14am
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
खै के झोँक चल्यो, दाह्री काटी दिएँ । काट्नै पर्ने बाध्यता त थिएन, पाल्ने रहर पनि थिएन । हुन त पालेको हैन, नकाटेको मात्र थियो । काटिदिएँ...
-
१.बुझाउन मनका कुरा म कवि बनेँ स्वरूप आफ्नो भुली तिम्रो छवि बनेँ मुटु छेउ लुकेको माया कहाँ देख्यौ र बाटो तिम्रो उजेली गर्न रवि बनेँ =...
-
मुस्कानले सजिएको सुन्दर तिम्रो मुहार राम्रो हाँसो सँगै तातीँ लागि रम्दै आउने बहार राम्रो मनभित्रका रहरहरू रोक्न खोज्दा अधरले चञ्चले ती ...
-
अब के? व्हाट् नेक्स्ट? समाजले सफलता भनेर ठहर्याएको एउटा मुकाममा पुगेर खुशी हुन पुगेपछि आउने मनोभाव बडो सकसपूर्ण हुने रहेछ । जिन्दगीमा अगा...
-
फैल्यो यति धर्ती माथि देह अटेन माथि सिँगो आकाशले शिर ढाकेन चौध भुवन त्रिलोक नै विजय गर्यो आफैँ हारी सक्दा पनि अहं थाकेन भाग बन्डा कम हुन्छ...
No comments:
Post a Comment