माया नै हो धर्म मेरो माया नै भो जात मेरो।
माया प्रेमको भजनमा बित्छ दिन रात मेरो ॥
भाग्य सँग भिड्न सक्छु आँट मेरो कसले नापोस् ।
डराउँछ आजभोली दशा साढे सात मेरो ॥
अचम्मको नशा रै'छ मन भुल्ने यो बानीमा।
उडाउँदैछ आकाशमा पिरतीको मात मेरो॥
चुपचाप लुकाए थेँ तिम्रो छवि यो मनमा।
नयनले धोका दिँदा खुल्यो खुराफात मेरो॥
साथ हुन्छु जहिले नि सुख दु:ख फरक छैन।
गाँसिएका छन् त्यो तिम्रो हातमा यो हात मेरो॥
मन भित्र वास तिम्रो देउता भन्नु तिमी भयौ।
गर्ला माफ ईश्वरले यस्तो विश्वासघात मेरो॥
Friday, September 3, 2010 at 1:42pm
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
How lonely can a person get in a big city? Among millions of people its hard to find friend. Here are few moment I captured during my ...
-
मलाई जिस्काउँदै मुस्कुराइ हेर्यौ मानौं जून उदायो तिम्रो दुई आँखाहरू झिल्मिल सितारा झै चम्किए एक्कासी झल्मलायो मेरो अँधेरी मन तिमी गएपछि...
-
हिजो देखि नै मन ठाउँमा थिएन । अस्थिर । जिन्दगीमा के-के हुने हुने । घुमिफिरी उस्तै परिस्थिति बारम्बार आइदिने । पटक पटक भोगेपछि त बानी हुनु...
-
एउटा सानो दुइ कोठे ढुंगाको भवनामा दुइवटा सरकारी कार्यालय र ती दुई कार्यालयका कुरूवा उनी र म । त्यही नाताले समय कटाउन हामी साथी हुनै पर्ने भय...
-
प्रश्नै प्रश्नको सांग्लोले जिवन बेरिएको रहेछ बाँच्नलाइ जवाफ चाहिँदो रहेछ प्रश्न देखि वाक्क लागेपछि बाँच्नै देखि वाक्क भइदो रहेछ अनि ल...
No comments:
Post a Comment