गजल

जति डुब्यो, त्यती गहिरो
जता तान्यो, त्यहीँ पहिरो

पाइला चल्यो, धर्ती भास्सिन्छ
भाग्य पापी, खन्छ खोइरो

उडन खोजेँ, खोलेँ पखेटा
जता हेर्यो, त्यतै कुहिरो

सनइ धुन, कति सुरिलो
नसुन्ने म, छु कि बहिरो ?

बाटो विच देख्छु तगारो
पछि हेरेँ , खेद्ने धुइरो


२०६६ पुष ८, बुधवार, विहान ८३०