भारी छ (गजल - ५८)

सुख दुःख अथाह यो बोकी हिँड्ने छाती छ
छाती भित्रै भरिएको हावा भने भारी छ

विहानीको रंगमा नि छैन कुनै उमंग
निधारको पसिनामा उसै पनि लाली छ

देख्नेले त हिलोमा नै कमल देख्छ फूलेको
धमिलेको आँखालाई चन्द्रमा नि दागी छ

खस्यो कठै ! बचेरो त्यो गुलेलीको प्रहारले
उसलाई लाग्थ्यो अझ आकाश नाप्न बाँकी छ

संसारको रित फेर्न रोक्यो छेक्यो कसले
जञ्जिर बेडी खोल अब हातमा नै चाभी छ

२२ असार २०६८