आँगनीमा दियो बाती नबालेको धेरै भयो
जीन्दगीको यात्रा नयाँ नथालेको धेरै भयो
थोरै थोरै दूरी गर्दै बाटो लामो काट्नु थियो
लक्ष्य नयाँ खोजी गर्दै सफलता भेट्नु थियो
जाँगरिलो पाइलाहरू नचालेको धेरै भयो
अघि बढ्नु छ आखिर विहानीलाइ किन कुरूँ
उज्यालो म सँगै नै छ आफै भित्र खोजी हेरूँ
निराशाको कालो घुम्टी नफालेको धेरै भयो
June 5, 2011
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Popular Posts
-
कल्लेरी डाँडाबाट देखिएको त्रिशुली नदी तथा पृथ्वी राजमार्ग "धादिङ जाउँ यो शनिवार, बाइकमा " काली दाइले प्रस्ताव राखे । ...
-
हजार चोट सहेर उ हाँसे जस्तो गर्छ आकाश पाताल बीचको हद नापे जस्तो गर्छ अचानोले खुकुरीलाई प्रेम त गर्न खोज्छ हरेक चोटमा ती गोदना खोपेे जस्...
-
प्राइभेटमा के छ? सरकारीमा के छ? काम त काम हुनुपर्थ्यो, रोजगारीमा के छ?
-
ठिकै देखिए नि अलि वेठिक छु । आकाश खस्ने होकि भनी चिन्तित छु ।। कसो गरी रेट्छ फूलको धारले सोच्थेँ । आफू माथी जगत हाँस्दा पिडित छु ।। बल्द...
-
प्रेम गर्छु भनि एउटा भाँच्चिएको गुलाफ दिएर गयो कसैले बडो जतनका साथ तिमीले कपालमा सिङ्गार्यौ फुलदानीमा सजायौ ओईलिए पछि अमर प्रेमकहानी...
No comments:
Post a Comment